Test Opel Frontera Hybrid: deze SUV komt op een ideaal moment (2026)

In 2024 bracht Opel de Frontera terug. Ditmaal geen stoere terreinwagen op basis van de Isuzu Rodeo zoals in de jaren '90, maar wel een moderne compacte crossover SUV als opvolger van de Crossland. Opel belooft veel ruimte voor een scherpe prijs. Op papier klinkt dat in deze tijden alvast heel interessant, maar wordt dat bevestigd in praktijk? Autotijd kroop een week achter het stuur van de Frontera om dat uit te zoeken.

Exterieur

De Frontera is een broertje van de Citroën C3 Aircross. Hoewel de basisvorm duidelijk overeenkomt hebben beide modellen toch een eigen karakter gekregen. Vooraan is de Frontera meteen herkenbaar als lid van de Opel-familie dankzij het moderne Vizor-front. Dat bestaat uit een groot glanzend zwart paneel met daarin koplampen met L-vormige dagrijverlichting. De achterkant oogt daarentegen nogal anoniem, zeker als je de vergelijking maakt met de (nochtans oudere) Astra en Mokka. Toch zal het design zeker geen reden zijn om deze SUV links te laten liggen.

Een puntje van kritiek is de naamkeuze. De Frontera associëren we eerder met een ruige terreinwagen met reservewiel op de achterklep zoals dat het geval was in de jaren ’90. Deze nieuwe generatie is gewoon een rechtstreekse opvolger van de Crossland en Meriva. We begrijpen dat Meriva te oubollig klinkt, maar de Crossland-badge had wel opnieuw een mooi duo gevormd met de grotere Grandland.

De Frontera is een stuk langer dan zijn voorganger: 4,39 meter met een wielbasis van 2,67 meter tegenover 4,22 meter en 2,60 meter voor de Crossland. Een opportuniteit voor Opel om de Frontera ook als zevenzitter aan te bieden, maar enkel in combinatie met de benzinemotor of mild hybrid. De elektrische Frontera heeft altijd 5 zitplaatsen.

Onze testwagen is de Frontera GS, een uitvoering die wat sportieve designdetails toevoegt aan het exterieur. Zo zijn het merklogo en de modelnaam zwart in plaats van zilverkleurig. De lakkleur is Karbon Black, een keuze die we zelf nooit zouden maken want zo zijn de unieke GS-elementen nauwelijks zichtbaar. Dan zorgt de standaardkleur Effekt Blue bijvoorbeeld voor een veel mooier contrast.

Interieur

Basic, maar wel met voldoende aandacht voor ergonomie en comfort. Dat is hoe we het interieur van de Frontera zouden omschrijven, zowel op gebied van design, materiaalkeuzes als aanwezige features. Zo is hard kunststof alomtegenwoordig, maar bij de armsteunen kiest Opel wel voor een aangename stoffen bekleding. Leuk is de afwisseling tussen donkergrijze en lichtgrijze panelen, een eenvoudige ingreep die het interieur meteen minder saai maakt.

Verder waarderen we de klassieke knoppencluster voor de klimaatregeling, net als de twee usb-c-aansluitingen en inductielader voor je smartphone. Wel valt op dat er zelfs in deze duurste GS-uitvoering geen dual zone climate control is. Bestuurder en passagier vooraan moeten dus een compromis sluiten over de gewenste temperatuur.

Het infotainmentsysteem is erg eenvoudig, maar wel draadloos compatibel met Apple CarPlay en Android Auto. Het scherm is eerder klein en de beeldkwaliteit niet grensverleggend. Ook de reactiesnelheid is gewoon oké zonder meer.

In de GS-uitvoering krijg je standaard Opel’s Intelli-Seat zetels. Dat zijn ergonomische voorstoelen met een uitsparing in het midden van het zitvlak die de druk op je stuitbeen verlaagt.

Nog een leuk weetje: sinds 2004 verstopt Opel een haai in het interieur van al hun modellen. Je kan ze vaak vinden in het handschoenkastje of aan de binnenkant van de achterklep, maar bij de Frontera zit de haai verstopt aan de rechterzijde van de middenconsole achter de elastieken band.

Achterin is er in het geval van onze testwagen plaats voor drie personen. Aan hoofd- en beenruimte geen gebrek en je voeten kan je zonder probleem kwijt onder de voorstoelen. Qua praktische zaken voorziet Opel twee usb-c-aansluitingen en een 12-volt-aansluiting. In het dak zitten handgrepen en is er verlichting. Wat we missen zijn ventilatieroosters, een centrale armsteun en een kledinghaakje.

De kofferklep van de Frontera is niet elektrisch dus je moet altijd de voorziene knop gebruiken. Die zit net iets te laag om echt comfortabel te zijn. Je moet je altijd een beetje bukken. Een knop ter hoogte van de modelnaam was ideaal geweest. De koffer zelf is wel echt één van de sterke punten van de Frontera. 460 liter groot en makkelijk toegankelijk dankzij de brede en hoge kofferopening. Er is ook een dubbele laadvloer waardoor je op het hoogste niveau geen tildrempel meer hebt binnenin. Qua praktische voorzieningen in de koffer zijn er bagagehaakjes, verlichting en sjorogen. Enkel een 12-volt-aansluiting ontbreekt hier. Leg je de achterbank plat, dan neemt het koffervolume toe tot 1.600 liter. Je krijgt dan een zeer licht oplopende laadvloer, bovendien zonder niveauverschil tussen de koffervloer op het hoogste niveau en de neergeklapte rugleuning.

Aandrijflijn

Ook op gebied van mogelijke motorisaties is de Opel Frontera heel interessant. Je kan als klant kiezen tussen een klassieke benzineversie, een mild hybrid of een echte EV. De benzineversie is een 1.2 Turbo met 100 pk en manuele versnellingsbak. Wat Opel “Hybrid” noemt is eigenlijk de mild hybrid en die is verkrijgbaar met 110 of 145 pk. Tenslotte is er de Frontera Electric. Die is verkrijgbaar met twee accupakketten waarmee je kiest tussen een maximaal rijbereik van zo’n 300 of 400 kilometer.

Onze testwagen is de Hybrid 145, hou daar zeker rekening mee als we zo meteen het rijgedrag en de prestaties bespreken.

Rijervaring

Op het rijgedrag valt weinig af te dingen. De Frontera Hybrid stuurt goed, rijdt goed en de Intelli-Seat zetels zitten effectief heel comfortabel. De vering is eerder aan de stugge kant, vooral kleine plotse oneffenheden zoals de voegen van betonwegen voel je best stevig.

De prestaties van de Hybrid 145 zijn uiteraard niet wereldschokkend. Acceleraties en inhaalmanoeuvres vragen best wat moeite van de motor. Het volstaat allemaal, maar doet ons wel besluiten dat je de minder sterke Hybrid 110 beter links laat liggen. Zeker gezien het prijsverschil van amper 1.400 euro. Bovendien zaten we tijdens onze testweek vrijwel altijd alleen in de wagen, terwijl de doelgroep net gezinnen zijn die veel ruimte zoeken voor bagage en/of kinderen. Met andere woorden, het totaalgewicht van de wagen kan nog een stuk zwaarder uitvallen in het dagelijkse leven en dus ook een negatieve invloed hebben op de prestaties.

We hebben deze Hybrid 145 motor nu al getest in verschillende modellen van de Stellantis-groep en een constante is de hoge fluittoon die soms te horen is. Bij de Frontera dringt dat echter naar ons gevoel sterker door tot in de cabine dan bij bijvoorbeeld de Alfa Romeo Junior of Opel Mokka. Misschien is er dus wel bespaard op geluidsisolatie om de prijs te drukken.

Opel belooft voor de Frontera GS een gecombineerd verbruik van 5,3 l/100 km. Dat cijfer hebben we niet gehaald, maar een resultaat van 6,0 l/100 km is nog steeds acceptabel. Bovendien was in onze testwagen ook het gemiddeld verbruik over een afstand van bijna 5.000 kilometer opgeslagen. Dat was 6,1 l/100 km en dus perfect in lijn met ons eigen testresultaat.

Verder zijn ons nog een aantal zaken opgevallen. Zo klikken de deuren van de Frontera heel zacht en makkelijk open in vergelijking met andere nieuwe wagens. Zo zacht zelfs dat we na onze eerste rit niet zeker waren of we deze wel goed gesloten hadden.

Wil je een raampje naar beneden doen, dan kan je heel kort drukken om dat in kleine stappen te doen of iets langer drukken en dan gaat de ruit automatisch helemaal naar beneden. Tot zover heel logisch, maar dat werkt dus niet bij het sluiten van de zijruiten. Als je dan lang drukt heeft dat geen effect. Je moet de knop blijven indrukken tot de ruit helemaal gesloten is.

In zowat elke moderne wagen zit ondertussen een start/stop-knop waardoor je geen sleutel nodig hebt om de wagen te starten. Bij de Frontera moet je echter nog zoals in de goeie ouwe tijd de sleutel in het contact steken en draaien. Gevolg: zeven dagen lang stak de sleutel in onze broekzak of legden we die bij het instappen in een opbergvak van de middenconsole om dan te beseffen dat we die nodig hebben om de wagen te kunnen starten.

De Frontera heeft een achteruitrijcamera, maar details zijn moeilijk zichtbaar door het kleine infotainmentscherm en de matige beeldkwaliteit.

Er zijn geen rijmodi zoals een sport- of eco-stand in de Frontera. Slim want in praktijk gebruik je dat toch nooit bij dit soort wagens.

Als je de taal wijzigt in het infotainmentsysteem wordt die niet automatisch mee aangepast in het instrumentenpaneel achter het stuur. Die twee schermen communiceren dus niet helemaal met elkaar. Concreet was in onze testwagen initieel Frans ingesteld als taal. Wijzigden we dat naar Nederlands, dan bleef de begeleidende tekst bij het verbruik op het instrumentenpaneel toch Frans, ook na het herstarten van de wagen.

Prijzen

De Opel Frontera heeft een vanafprijs van 19.790 euro. Dan krijg je de 100 pk sterke benzineversie met manuele versnellingsbak in de uitvoering Start. Voor de Hybrid 110 starten de prijzen bij 23.090 euro en de Hybrid 145 kost minimaal 24.490 euro. De elektrische Frontera is het duurste. Daar kan je kiezen voor de Electric vanaf 26.490 euro of de Electric Long Range vanaf 28.490 euro.

Let op: deze prijzen zijn uiteraard een momentopname en houden geen rekening met eventuele kortingen, acties of overnamepremies. Bezoek zeker de Belgische website van Opel voor de meest actuele prijsinformatie.

Conclusie

De nieuwe Frontera is een interessant aanbod voor particulieren. Geen franjes of overbodige tierlantijntjes, gewoon een nuchtere SUV die praktisch gebruiksgemak combineert met een aantrekkelijk prijskaartje. De prijzen van nieuwe wagens zijn enorm gestegen de laatste jaren. Voor heel wat gezinnen komt de Frontera dan ook op het perfecte moment. Dat vertaalt zich al in mooie verkoopcijfers en na onze testweek kunnen we alle eigenaars alleen maar gelijk geven.